«دفترچه بیمه» داستانی است که از اتاق کوچک و شلوغ یک مدرسه آغاز می‌شود؛ جایی که معلمان پس از زنگ تفریح گرد هم آمده‌اند و خبر توزیع دفترچه‌های بیمه بحثی تلخ و طنزآمیز درباره کار، بیماری و فرسودگی به راه می‌اندازد. در مرکز روایت، معلم نقاشی قرار دارد؛ مردی عبوس که پیش‌تر فیزیک درس می‌داده و معتقد است تکرار بی‌پایان تدریس می‌تواند معلم را به جنون یا حماقت بکشاند. دریافت دفترچه ابتدا برایش اهمیتی ندارد، اما در راه خانه با دیدن عکس جوانی و صفحات خالی ثبت بیماری‌ها، به این فکر می‌افتد که شاید از راه پزشکان بتواند خودش و دردهای پنهانش را بهتر بشناسد. نخستین مراجعه او به پزشک اعصاب، با انتظار طولانی، معاینه‌ای عجولانه و نسخه‌ای که سرانجام پاره می‌کند، اعتمادش را تقویت نمی‌کند. با این حال، طی یک سال بارها به پزشکان مختلف مراجعه می‌کند و دفترچه‌اش کم‌کم از نام بیماری‌ها و امضاها پر می‌شود. تجربه بیمه، به جای اطمینان، وسواس تازه‌ای درباره سلامت و بی‌اعتمادی به سازوکار درمان در او ایجاد می‌کند. وقتی طرح بیمه پس از یک سال متوقف می‌شود، معلمان دوباره در دفتر مدرسه درباره پول‌های کسرشده، پزشکان، بیماری و بی‌سامانی اداری بحث می‌کنند. پایان داستان با دعوت ناگهانی ناظم برای رفتن دسته‌جمعی به تشییع جنازه و صدای زنگی شبیه زنگ نعش‌کشان، طنز پیشین را به پایانی تیره و گزنده پیوند می‌دهد.