«خلافت و انتخاب» پژوهشی فارسی درباره شیوه تعیین خلیفه در صدر اسلام است که از دیدگاه اهل سنت، اصل شورا، رأی اهل علم و اهل حل و عقد و بیعت عمومی را محور مشروعیت سیاسی می‌داند. نویسنده بحث را با این پرسش آغاز می‌کند که چرا پیامبر اسلام برای پس از خود جانشینی را به‌صراحت تعیین نکرد و سپس دیدگاه انتصاب الهی را با برداشت انتخابی از خلافت مقایسه می‌کند. بخش مهمی از کتاب به خلافت ابوبکر صدیق اختصاص دارد و نویسنده برای تأیید انتخاب او به روایات تاریخی، سخنان منسوب به علی بن ابی‌طالب و گزارش‌هایی از شرح نهج‌البلاغه استناد می‌کند. در ادامه، چگونگی معرفی عمر بن خطاب برای جانشینی ابوبکر بررسی می‌شود: مشورت با مهاجران و انصار، نظرخواهی از عبدالرحمن بن عوف و عثمان بن عفان، تنظیم وصیت‌نامه و اعلام عمومی انتخاب عمر از رویدادهایی است که کتاب با جزئیات روایت می‌کند. مؤلف تأکید دارد که این فرایند را نباید با حکومت موروثی یا انتصاب بدون مشارکت جامعه یکی دانست. همچنین با نقل عباراتی از نهج‌البلاغه، آثار ابن ابی‌الحدید و منابع تاریخی دیگر، مفهوم شورا و رضایت عمومی را توضیح می‌دهد. لحن کتاب استدلالی و مذهبی است و در مقدمه نیز هدف خود را آشنا ساختن جوانان با سیره صحابه و پاسخ‌گویی به پرسش‌های مربوط به حقانیت خلافت خلفای راشدین معرفی می‌کند، در عین حال از تبدیل اختلافات تاریخی به توهین، تکفیر و درگیری میان مسلمانان پرهیز می‌دهد.