«الوهیت در پرتو قرآن و سنت» رساله‌ای اعتقادی است که محور آن اختصاص عبادت به خداوند و توضیح معنای توحید الوهیت است. پیشگفتار، این توحید را بنیاد دعوت پیامبران معرفی می‌کند و محبت، خوف، تعظیم و دیگر صورت‌های بندگی را در پیوند با مفهوم معبود توضیح می‌دهد. متن با رویکردی آشکارا دفاعی، دعوت سلفی در نجد را بازگو می‌کند و به اعتراض‌ها و اتهام‌هایی می‌پردازد که علیه پیروان آن مطرح شده است. صفحات آغازین نشان می‌دهند که هسته اثر، نامه‌ای خطاب به علما و قضات حرمین، شام، مصر، عراق و دیگر مناطق بوده است. در معرفی این نامه، بر بیان عقیده، روشن ساختن دلایل و پاسخ به شبهات مربوط به انبیا و اولیا تأکید می‌شود. زندگی‌نامه همراه رساله نیز از زادگاه، آموزش، رهبری، رفتار عبادی و مکاتبات صاحب نامه سخن می‌گوید و نمونه‌هایی از شعرهای ستایش‌آمیز و گزارش‌های تاریخی را نقل می‌کند. فهرست کتاب مسیر مباحث را از حقیقت شفاعت و عمل به قرآن تا ادای حق بندگی، دعای فرد زنده برای دیگر مسلمانان و استمداد از مردگان نشان می‌دهد. موضوعات دیگر شامل سفر برای زیارت، جایگاه مساجد سه‌گانه، عبادت بودن دعا، انواع شرک و توسل به اعمال نیک است. همچنین بحث‌هایی درباره قسم دادن خداوند به مخلوق، حدیث عثمان بن حنیف، احادیث ضعیف و تقدیس قبور پیش‌بینی شده است. این ساختار، رساله را برای شناخت استدلال‌های این جریان درباره عبادت و زیارت قابل مطالعه می‌سازد.