این کتاب با رویکردی جدلی به اختلافات اعتقادی میان اهل سنت و گروه‌هایی می‌پردازد که در متن «رافضه» نامیده می‌شوند. محور اصلی آن، گردآوری نقل‌هایی از فقیهان برای پشتیبانی از ادعای اجماع درباره بطلان باورهای این گروه‌هاست. مقدمه، دعوت‌های تقریب مذاهب را موضوع نقد قرار می‌دهد و می‌کوشد برداشت موافقان تقریب از موضع فقیهان را به چالش بکشد. در سخن آغازین، موضوعاتی چون جایگاه صحابه، محبت اهل بیت، خلافت، تقیه، متعه و زیارتگاه‌ها مطرح می‌شوند. این بخش حاوی اتهام‌ها و داوری‌های تند مذهبی است و باید آن را بیان موضع متن دانست. سپس مقدمه از بیش از نود نقل فقهی و مجموعه‌ای از وقایع تاریخی سخن می‌گوید که قرار است پشتوانه استدلال کتاب باشند. فصل نخست، نقل‌های منسوب به ابوزرعه، ابوحاتم، ابن حزم، سمعانی، ابن کثیر و چند عالم دیگر را کنار هم می‌گذارد. در حاشیه همین فصل، تفاوت میان حکم کلی درباره یک عقیده و تکفیر فرد معین توضیح داده می‌شود؛ ثبوت شرایط و نبود موانع، بخشی از این بحث است. فصل دوم به احکام فقهی و اختلاف دیدگاه‌ها درباره گروه‌های مختلف می‌پردازد و موضوع نماز پشت سر آنان را نیز مطرح می‌کند. فهرست کتاب، ادامه بحث را در فصل‌هایی درباره حوادث تاریخی، پاسخ به ادعای اختلاف فقیهان، سخنان سلف و امامان اهل بیت، و آرای چهار مذهب فقهی معرفی می‌کند. شرح‌حال‌های حاشیه‌ای و ارجاع به آثار پیشین نیز برای نشان‌دادن جایگاه صاحبان اقوال به کار رفته‌اند.