این کتاب مجموعه‌ای از ترانه‌ها و شعرهای عاطفی است که در کنار یک گفت‌وگوی مفصل، تصویری از جهان احساسی و شیوه شکل‌گیری شعرها ارائه می‌کند. بخش آغازین با مصاحبه‌ای درباره دکلمه‌ها، کتاب‌های پیشین، تجربه نوشتن و پیوند شعر با زندگی روزمره شروع می‌شود. در این گفت‌وگو از نخستین شعرهای دوران کودکی، علاقه به وزن و قافیه، نقش مطالعه آثار کلاسیک، تجربه انتشار نخستین کتاب و مسئله استفاده بدون اجازه از ترانه‌ها سخن گفته می‌شود. گفت‌وگو همچنین به نگاه شاعرانه به عشق، شکست عاطفی، پایداری احساس، خاطره، پاییز و رنگ‌ها می‌پردازد و از زندگی شخصی، تحصیل، سفر و اجرای شعر نیز یاد می‌کند. پس از مصاحبه، متن به مجموعه شعرها و ترانه‌هایی می‌رسد که موضوعاتی چون دلتنگی، جدایی، انتظار، وفاداری، گفت‌وگوی عاشقانه و رفتن را دنبال می‌کنند. در شعر «تا قیامت»، گفت‌وگویی کوتاه و پی‌درپی میان دو نفر، فاصله میان خواستن و رفتن را نشان می‌دهد؛ و در «گفت و گو» نیز زبان محاوره‌ای و پاسخ‌های کوتاه، فضای صمیمی و ساده‌ای می‌سازد. زبان کلی کتاب نزدیک به گفتار روزمره است و همین ویژگی، احساسات مستقیم و بی‌واسطه را برجسته می‌کند. در کنار مضمون‌های عاشقانه، نمونه‌ای از شعر اجتماعی نیز دیده می‌شود که نابرابری، فقر و تفاوت زندگی مردم را به تصویر می‌کشد. این ترکیب مصاحبه، خاطره و ترانه، کتاب را به اثری میان گفت‌وگوی ادبی و مجموعه شعر معاصر تبدیل کرده است.