جلد سوم «حیات صحابه» در بخش آغازین خود به مسئله وحدت مسلمانان و پرهیز از اختلاف می‌پردازد. نویسنده با نقل گزارش‌ها و سخنان منسوب به ابوبکر، عمر، عبدالله بن مسعود، ابوذر و علی، نشان می‌دهد که در نگاه این روایات، پراکندگی جماعت می‌تواند زمینه منازعه، ضعف احکام و گسترش فتنه را فراهم سازد. نمونه‌هایی از رفتار صحابه نیز آورده می‌شود؛ از جمله ماجرای نماز عثمان در منی و واکنش ابوذر و ابن مسعود، که در آن حفظ همبستگی جمعی بر آشکار کردن اختلاف عملی مقدم دانسته شده است. سپس کتاب به رویدادهای پس از وفات پیامبر می‌رسد و فضای اندوه، خطبه ابوبکر، استناد او به آیات قرآن درباره مرگ و فناپذیری انسان، و واکنش عمر را روایت می‌کند. پس از آن، بیعت عمومی با ابوبکر و گفت‌وگوهای مربوط به سقیفه بنی‌ساعده مطرح می‌شود. در این گزارش‌ها، موضوع رهبری جامعه، اطاعت در چارچوب فرمان خدا و پیامبر، مسئولیت حاکم، حق‌خواهی برای ضعیفان و مقابله با ستم برجسته است. متن همچنین نقل‌های تاریخی را با ارجاع به آثاری چون بیهقی، بخاری، طبرانی، البدایه و کنز العمال همراه می‌سازد و در برخی موارد درباره وضعیت سند یا راویان توضیح می‌دهد. این جلد برای خواننده‌ای که می‌خواهد روایت‌های سنتی درباره وحدت، خلافت نخستین و نگرش صحابه به اختلاف را در قالبی روایی دنبال کند، مجموعه‌ای فشرده از نقل‌ها و استدلال‌ها فراهم می‌آورد.