جلد دوم «حیات صحابه» بخشی از زندگی پیامبر اسلام و یاران او را در سال‌های دشوار دعوت مکی روایت می‌کند و محور اصلی این صفحات، تحمل رنج، آزار، گرسنگی، ترس و فشار اجتماعی در راه ایمان است. باب سوم با گزارش‌هایی درباره سختی‌هایی آغاز می‌شود که پیامبر و صحابه برای اظهار دین و دعوت مردم به توحید پذیرفتند. روایت مقداد بن اسود، فضای آغاز بعثت و فاصله میان ایمان و جاهلیت را توضیح می‌دهد و سپس سخنان حذیفه، انس و دیگر راویان، نمونه‌هایی از خوف، گرسنگی و پایداری را پیش می‌کشد. بخش مهمی از کتاب به برخورد قریش با پیامبر اختصاص دارد؛ از تهدید و فشار ابوطالب برای بازداشتن او از دعوت، تا انداختن آلودگی هنگام سجده، خفه‌کردن در کنار کعبه و آزارهای پس از وفات ابوطالب. در کنار این حوادث، نقش ابوبکر در دفاع از پیامبر، خشم حمزه پس از شنیدن آزار ابوجهل، و واکنش برخی افراد در برابر رفتار قریش روایت می‌شود. داستان‌هایی درباره عتیبه بن ابی‌لهب، همسایگان آزاردهنده پیامبر و سفر طائف نیز در ادامه مطرح می‌گردد. متن تنها به نقل رویدادها بسنده نمی‌کند؛ در پاورقی‌ها درباره اسناد، راویان و درجه صحت یا ضعف احادیث توضیح داده می‌شود و به منابعی مانند بخاری، مسلم، طبرانی، بیهقی و دیگر مجموعه‌های حدیثی ارجاع داده می‌شود. این جلد تصویری روایی از فشارهای نخستین دوره دعوت و شیوه ایستادگی پیامبر و یارانش در برابر آن ارائه می‌کند.