«بنیان ایمان» کتابی در مباحث اعتقادی است که بر اعتبار منابع نقلی در شکل‌گیری باورهای اسلامی تمرکز دارد. متن از بررسی علل انحراف از دین آغاز می‌کند و سپس روش فیلسوفان و متکلمان را در برابر روش سلف صالح قرار می‌دهد. یکی از محورهای اصلی کتاب، جایگاه حدیث آحاد در مسائل عقیدتی است؛ نویسنده دیدگاهی را که این‌گونه احادیث را در اعتقادات کنار می‌گذارد نقد می‌کند و پیامدهای آن را بر فهم دینی توضیح می‌دهد. در ادامه، دیدگاه چهار امام اهل سنت، یعنی احمد بن حنبل، شافعی، مالک و ابوحنیفه، بررسی می‌شود. کتاب همچنین آرای داود ظاهری، ابن حزم، ابن صلاح شهرزوری، ابن کثیر، سیوطی، ابواسحاق اسفراینی، ابن حجر عسقلانی، ابن تیمیه و شوکانی را در این زمینه مرور می‌کند. بخش‌های بعدی به سنجش دیدگاه پیشینیان امت، طرح این پرسش که آیا آنان دو نظر متفاوت داشته‌اند، و نقد انتساب انکار حجیت حدیث آحاد به سلف می‌پردازد. فهرست نشان می‌دهد که نویسنده پس از این مباحث، دلایل یقین‌آور بودن حدیث آحاد و لزوم پذیرش آن در حوزه عقاید را مطرح می‌کند و سپس حکم منکران این احادیث را بررسی می‌نماید. موضوع دریافت عقاید از راه کشف و شهود نیز در پایان کتاب مطرح شده است. در مجموع، اثر تلاشی است برای دفاع روشمند از نقش حدیث و سنت در بنیان اعتقاد اسلامی و مقایسه دیدگاه‌های گوناگون علمی در این مسئله.