«یک شاخه شب‌بو» مجموعه‌ای از دوازده داستان کوتاه است که در پیشگفتارش، بخشی از روایت‌ها به ماجراهای گذشته پیوند می‌خورند و بخشی دیگر از آن فضا فاصله می‌گیرند. اشاره به «روزهای آفتابی»، «جاسم» و «نم نم باران» نیز توجه مجموعه به تپش‌های دل و تجربه‌های عاطفی را نشان می‌دهد. فهرست کتاب، در کنار داستان هم‌نام مجموعه، عنوان‌هایی چون «یک مکالمه کوتاه»، «خاله پوران»، «قهوه‌ای که خورده نشد» و «خانه تسخیر شده» را در بر دارد. در «ماخولیا»، مردی با درد شدید به اورژانس می‌رود و پس از دریافت مراقبت، رفتار خوش‌روی پرستارش را نشانهٔ علاقه‌ای شخصی می‌پندارد. گفت‌وگوهای ساده دربارهٔ درد، آزمایش و وضعیت جسمی، در ذهن او به معنایی دیگر تبدیل می‌شوند. انتظار طولانی در بیمارستان، مرور جزئیات دیدار و تفسیر پی‌درپی حرف‌ها، خواننده را با شکل‌گیری خیالی همراه می‌کند که سرانجام با خبری غیرمنتظره فرو می‌ریزد. داستان از خلال همین فاصله میان رفتار روزمره و برداشت فردی، تنهایی و آسیب‌پذیری شخصیت را آشکار می‌سازد. آغاز «روزهای آفتابی» فضای دیگری دارد: زندگی کارکنان نفت و خاطرات آبادان. روایت، با یادداشت‌های يوسف و شرح سوت‌های پالایشگاه، نظم سخت کار و رفت‌وآمد کارگران پیش می‌رود. گرمای طاقت‌فرسا، دشواری تهیهٔ یخ، تنوع زبان‌ها و تفاوت امکانات خانه‌ها، تصویری ملموس از شهر می‌سازند. فاصلهٔ زندگی کارگران ساده با کارکنان خارجی، در جزئیاتی مانند پنکه، استخر و خدمتکار نمود پیدا می‌کند.