«داستان‌های زنان» مجموعه‌ای از روایت‌های اجتماعی است که زندگی زنان را از میان گفت‌وگوهای روزمره، خاطره‌ها و تصمیم‌های دشوار نشان می‌دهد. در داستان «گنج»، خاله‌ای در مجلس خانوادگی و هنگام کشیدن قلیان، سرگذشت بتول را برای شنوندگان تعریف می‌کند. بتول که سال‌ها از ازدواج ناامید مانده، با مشهدی حسن، فروشنده‌ای دوره‌گرد، عروسی می‌کند. پیدا شدن سکه‌ها و اشیای گران‌بها در سرداب یک کاروانسرا، زندگی این خانواده را دگرگون می‌سازد. رونق کسب‌وکار، خرید خانه‌ها و سفر زیارتی جای تنگدستی را می‌گیرد؛ اما بیماری مشهدی حسن و هزینه‌های درمان، دارایی خانواده را از میان می‌برد. روایت خاله با یادآوری سرنوشت نامعلوم بتول، فاصله میان خوشبختی و درماندگی را برجسته می‌کند. در «بچه مردم»، مادری از زبان خودش توضیح می‌دهد که شوهر تازه‌اش فرزند ازدواج قبلی او را نمی‌پذیرد. زن در کشاکش ترس از طلاق، فشار همسر و علاقه به کودک، پسر نزدیک به سه‌ساله‌اش را به میدان شهر می‌برد. گفت‌وگوهای ساده کودک درباره خوراکی و رفتن نزد پدر، در برابر تصمیم دردناک مادر قرار می‌گیرد. این بخش، اضطراب، احساس گناه و تلاش زن برای توجیه رفتار خود را آشکار می‌کند. در «لاک صورتی»، هاجر پس از بازگشت از امام‌زاده قاسم، در مسیر شهر کنار بساط فروشنده لاک ناخن می‌ایستد. علاقه او به رنگ صورتی، زندگی کم‌درآمد با شوهر دست‌فروش، آرزوی بچه‌دار شدن و نگاهش به زنان آراسته را پیش چشم می‌آورد. کنار هم قرار گرفتن این سرگذشت‌ها، تفاوت آرزوهای کوچک و فشارهای بزرگ زندگی زنان را با زبان محاوره‌ای و جزئیات ملموس بازتاب می‌دهد.