بین‌النهرین در روزگار خلفای راشدین نگاهی به دوره‌ای دارد که سرزمین میان دجله و فرات از قلمرو ساسانی به قلمرو خلافت اسلامی پیوست. پیشگفتار، جایگاه جغرافیایی منطقه و پیشینهٔ آشور و بابل را یادآوری می‌کند و فتح اسلامی را نقطهٔ آغاز بحث قرار می‌دهد. نویسنده این دوره را زیربنای تحولاتی می‌داند که در سده‌های بعد در بین‌النهرین رخ داد. بر پایهٔ فهرست، کتاب نخست چگونگی فتوحات مسلمانان و برخورد آنان با مردم منطقه را دنبال می‌کند. سپس به شهرسازی، مسئلهٔ عدالت و انتشار قرآن کریم می‌پردازد؛ موضوعاتی که نشان می‌دهند روایت کتاب به رخدادهای نظامی محدود نیست. بخش‌های بعدی بر حکومت علوی متمرکز است و کوفه را در مقام پایگاه آن حکومت بررسی می‌کند. حرکت از کوفه به سوی صفین، جنگ صفین و فتنهٔ خوارج نیز در مسیر این روایت جای دارند. فصل‌های پایانی، از ستیز امیرمؤمنان با غلات و شهادت امام علی در کوفه سخن می‌گویند و به میراث خلفای راشدین در بین‌النهرین می‌رسند. پیشگفتار همچنین خواننده را به توجه به پیوند این دوره با شکل‌گیری اندیشه‌ها و مکتب‌های بعدی مسلمانان دعوت می‌کند. بدین ترتیب، کتاب برای کسی که می‌خواهد پیوند میان فتح منطقه، زندگی شهری و رویدادهای سیاسی صدر اسلام را در یک روایت تاریخی دنبال کند، نقطهٔ شروع مشخصی فراهم می‌آورد. فهرست منابع در پایان کتاب آمده است و راه پیگیری موضوعات مطرح‌شده را نشان می‌دهد.