«اسلام دین کامل است» رساله‌ای دربارهٔ این دیدگاه است که اسلام برای نیازهای دنیوی و اخروی انسان راهنمایی فراهم کرده است. بحث با آیهٔ سوم سورهٔ مائده آغاز می‌شود؛ آیه‌ای که از تکمیل دین، اتمام نعمت و برگزیدن اسلام سخن می‌گوید. سپس زمان نزول آن در حجةالوداع و روز عرفه مطرح می‌شود و از مضمون آیه برای توضیح کامل بودن دین و پایان یافتن سلسلهٔ پیامبران استفاده می‌گردد. مقدمهٔ اثر توضیح می‌دهد که این نوشته در اصل درسی بوده که به درخواست پادشاه مغرب در مسجد نبوی ارائه شده و پس از درخواست برخی شنوندگان به صورت مکتوب درآمده است. مقدمهٔ ترجمه نیز به برداشت‌هایی پاسخ می‌دهد که نقش اسلام را به مسجد محدود می‌کنند و ارتباط آن را با حکومت، اقتصاد و نیازهای اجتماعی نادیده می‌گیرند. متن برای روشن ساختن استدلال خود ده مسئله را پیش می‌کشد: توحید، وعظ، تشخیص عمل نیک، داوری بر پایهٔ شریعت، وضعیت جامعه، اقتصاد، سیاست، سلطهٔ غیرمسلمانان، ضعف مسلمانان از نظر شمار و ابزار جنگی، و اختلاف دل‌ها و افکار. نخستین بحث، توحید را به ربوبیت، الوهیت و اسماء و صفات تقسیم می‌کند. توضیح آغازین ربوبیت بر یگانگی خداوند در آفرینش متمرکز است و یادداشت ترجمه، تدبیر جهان و روزی دادن به موجودات را نیز شرح می‌دهد. این ساختار، مسیر بحث را از مبانی اعتقادی به پرسش‌های اجتماعی و شیوهٔ استناد به قرآن پیوند می‌زند.