تماسی کوتاه در آخرین دقایق کشیک شب، خبرنگاری را به خانه‌ای می‌کشاند که جسد شهلا در آن پیدا شده است. همسایگان از اختلاف‌های خانوادگی، مرگ فرزند خانواده در حوض و بازگشت بهمن از سفر سخن می‌گویند. اندکی بعد، خبر می‌رسد که شوهر مقتوله خود را به کلانتری معرفی کرده و به قتل اعتراف کرده است؛ اما دربارهٔ انگیزه‌اش چیزی نمی‌گوید. همین سکوت، پیگیری خبرنگار و کنجکاوی مردم را به محور آغازین داستان تبدیل می‌کند. با انتقال پرونده به دادگاه، روایت از صحنهٔ جنایت به فضای محاکمه می‌رود. دادستان خواهان مجازات اعدام است و سکوت متهم را تلاشی برای گریز از مجازات می‌داند. بهمن سرانجام در آخرین جلسه سخن می‌گوید و از قضات می‌خواهد پیش از صدور حکم، زمینه‌ها و انگیزه‌های حادثه را بشناسند. دفاع او پرسش‌هایی دربارهٔ عدالت، مسئولیت جامعه، فقر و فاصلهٔ میان اجرای قانون و شناخت زندگی انسان‌ها مطرح می‌کند. سپس داستان به روزهای دبیرستان بهمن بازمی‌گردد؛ زمانی که آرزوی دانشگاه و آینده‌ای روشن داشت و عشق را جدی نمی‌گرفت. برخورد اتفاقی با رویا، دانشجوی حقوق، مسیر روزهایش را تغییر می‌دهد. انتظار در خیابان، غیبت از مدرسه و دیدار در کافه، شدت دلبستگی او را نشان می‌دهد. دیدن رویا در اتومبیل جوانی ثروتمند، این امید را به حسادت و جست‌وجوی حقیقت می‌کشاند. صفحات ارائه‌شده، پیوند میان خاطرات جوانی و پروندهٔ قتل را به‌تدریج پیش می‌برند، بی‌آنکه پایان ماجرا را روشن کنند.