«آوای بهشتیان و غوغای دوزخیان» تصویری از سخنان و رویارویی‌های انسان در جهان آخرت ارائه می‌کند. محور کتاب، تفاوت میان گفت‌وگوهای آرام و دوستانه اهل بهشت و مشاجره‌ها، حسرت‌ها و سرزنش‌های اهل دوزخ است. مقدمه این تفاوت را به زندگی روزمره پیوند می‌دهد و گفتار انسان را زمینه‌ای برای خشنودی یا خشم خداوند معرفی می‌کند. بخش نخست، بر اساس فهرست مطالب، از صحرای قیامت و محاسبه اعمال آغاز می‌شود. پایین آمدن خورشید، قرار گرفتن گروهی زیر سایه عرش، میزان و حساب، و سرنوشت مرفه‌ترین و فقیرترین انسان دنیا از موضوعات آغازین هستند. سپس مشاهده بهشت، گفت‌وگو با منافقان، ورود به دروازه‌های بهشت و درجات قاریان قرآن مطرح می‌شود. یاد دوستان، گفت‌وگو با همسران، مرور روزهای زندگی دنیا، میوه‌های بهشتی و اعلام رضایت همیشگی خداوند، فضای این بخش را شکل می‌دهند. بخش دیگر به غوغای دوزخیان می‌پردازد: مشاهده آتش، آرزوی بازگشت به دنیا، دریافت نامه اعمال، جدال در مسیر دوزخ و مشاجره با نگهبانان آن. سرزنش پوست و اعضای بدن و اعتراف نهایی نیز در فهرست این بخش آمده است. پیشگفتار، زندگی را سفری از رحم مادر تا سرانجام اخروی می‌داند و نفس و شیطان را موانع آن معرفی می‌کند. مقدمه با نقل روایت احاطه شدن بهشت به دشواری‌ها و دوزخ به لذت‌ها، بر مراقبت از انتخاب‌ها تأکید دارد. پیشنهاد خواندن روزانه بخش‌هایی از کتاب در خانه، مسجد یا جمع، نشان می‌دهد که یادآوری آخرت و اصلاح رفتار از مقاصد روشن این اثر است.