امپراتوری سرمایه از پرسشی آغاز می‌کند که شناخت قدرت جهانی امروز را دشوار می‌سازد: چگونه می‌توان از امپریالیسم سخن گفت، وقتی قدرت‌های بزرگ الزاماً بر سرزمین‌های دیگر حکومت مستقیم ندارند؟ کتاب برای پاسخ به این پرسش، مناسبات میان نیروی اقتصادی، قدرت سیاسی و توان نظامی را در چارچوب تاریخی سرمایه‌داری بررسی می‌کند. مسیر بحث از امپراتوری‌های متکی بر مالکیت و تجارت به شکل تازه‌ای از سلطه می‌رسد. فهرست کتاب نشان می‌دهد که گسترش فرامرزی ضرورت‌های اقتصادی و بین‌المللی شدن ضرورت‌های سرمایه‌داری در مرکز این بررسی قرار دارند. مسئله تنها تصرف سرزمین نیست؛ اعمال برتری اقتصادی می‌تواند بدون اداره مستقیم کشورهای دیگر نیز صورت گیرد و همچنان به پشتوانه سیاسی و نظامی وابسته باشد. پیشگفتار این چارچوب را به تهدید جنگ علیه عراق و سیاست‌های دولت جورج بوش پیوند می‌دهد. تأکید بر برتری نظامی، اقدام پیشگیرانه و یکجانبه‌گرایی، زمینه طرح پرسشی دیگر است: آیا این سیاست‌ها انحرافی مقطعی هستند یا از منطق گسترده‌تر نظام سرمایه‌داری برمی‌آیند؟ بحث، ضمن توجه به ویژگی‌های دولت بوش، سیاست خارجی ایالات متحده پس از جنگ جهانی دوم را نیز در نظر می‌گیرد. یادداشت آغازین ترجمه، خواننده را به بازنگری این تحلیل پس از پایان دوران بوش دعوت می‌کند. بدین ترتیب، کتاب هم واکنشی به یک موقعیت سیاسی مشخص است و هم تلاشی برای فهم تاریخی سازوکارهای سلطه، رابطه اقتصاد و جنگ، و تفاوت امپریالیسم سرمایه‌داری با صورت‌های پیشین امپراتوری.