این کتاب سیر تاریخی حفظ، روایت، نگارش و ارزیابی حدیث را از روزگار پیامبر تا دوره‌های شکل‌گیری دانش‌های تخصصی حدیث دنبال می‌کند. بحث از روایت و کتابت حدیث در زمان پیامبر آغاز می‌شود و سپس به صحیفه‌های موجود نزد صحابه، شیوه برخورد خلفای راشدین با نقل حدیث و وضعیت حدیث در دوران بنی‌امیه می‌رسد. در ادامه، پیدایش جرح و تعدیل و علم رجال، آغاز تدوین منظم احادیث و روند تکامل کتاب‌های حدیثی بررسی می‌شود. کتاب به جایگاه امام مالک و موطأ، مبارزه با جعل حدیث، دوره مسندنویسی و مسند امام احمد بن حنبل نیز می‌پردازد و نقش سفر برای شنیدن و روایت حدیث را برجسته می‌سازد. سپس مراحل صحیح‌نویسی و تألیف سنن، از جمله سنن ترمذی، نسائی، ابن ماجه، دارمی، دارقطنی و بیهقی مطرح می‌شود. بخش‌های بعدی، گسترش تألیف در علوم حدیث را با شرح‌نویسی بر موطأ، صحیح بخاری، صحیح مسلم و کتاب‌های سنن دنبال می‌کند. همچنین گونه‌هایی چون جوامع حدیث، زوائد، مستدرکات، مستخرجات، اطراف، تخریج، معاجم و اجزاء معرفی می‌شوند. در پایان فهرست، چند شاخه مهم علوم حدیث مانند علل حدیث، مختلف حدیث، ناسخ و منسوخ، غریب حدیث، رجال حدیث و جرح و تعدیل دیده می‌شود. مقدمه کتاب نیز بر ضرورت اثبات انتساب روایت‌ها، بررسی سلسله اسناد و جداسازی نقل صحیح از ناصحیح تأکید دارد و این فرایند را بخشی از کوشش تاریخی مسلمانان برای حفظ سنت می‌داند.