این کتاب زندگی ابوهریره را در قالب روایتی پیوسته از نوجوانی او در قبیله دوس دنبال می‌کند. آغاز داستان، تصویری از جوانی یتیم و فقیر در گوشه‌ای از یمن است که روزهایش با چوپانی می‌گذرد. علاقه او به گربه‌ای کوچک، علت شهرتش به کنیه ابوهریره معرفی می‌شود و خاطره پدر، شوخ‌طبعی و مناعت طبع او در شکل‌گیری شخصیتش جای دارند. تنهایی در دشت و کوه، تماشای ماه و ستارگان و اندیشیدن به گردش فصل‌ها، زمینه پرسش‌های او درباره باورهای قومش را فراهم می‌کند. روایت سپس آیین‌های پیرامون بت‌های ذی‌الخلصه، ذوالکفین و ذوالشری را شرح می‌دهد. ابوهریره به این مراسم دل نمی‌بندد، اما اصرار مادر و نداشتن عقیده‌ای جایگزین، او را میان همراهی ظاهری و تردید درونی نگه می‌دارد. نقطه عطف این بخش، رسیدن خبر مسلمان‌شدن طفیل بن عمرو است. ابوهریره برای شنیدن ماجرا به دیدار او می‌رود و با شرح سفرش به مکه روبه‌رو می‌شود: هشدار قریش، پنبه‌گذاشتن در گوش، شنیدن سخنان پیامبر و تصمیم به سنجیدن آنچه شنیده است. این گفت‌وگو، جست‌وجوی حقیقت و عبور از باورهای موروثی را برجسته می‌کند. فهرست کتاب مسیر روایت را تا هجرت، صحبت با پیامبر، مسئولیت در بحرین و مدینه و واپسین روزهای زندگی ادامه می‌دهد. پیشگفتار نیز شناخت شخصیت صحابه و نقش آنان در رساندن قرآن و سنت را هدف معرفی این زندگی قرار می‌دهد.