این بخش فنی بر شیوه‌های شارژ باتری‌های قابل شارژ تمرکز دارد و تفاوت میان شارژ با پتانسیل ثابت و شارژ با جریان ثابت را توضیح می‌دهد. متن نشان می‌دهد که انتخاب ولتاژ و جریان مناسب باید با نوع باتری، عمق دشارژ قبلی، دمای کار و وضعیت مهروموم‌بودن سلول هماهنگ شود. در بحث باتری‌های سرب-اسید با آلیاژ سرب-کلسیم، شارژ پتانسیل ثابت، محدودکردن جریان اولیه، زمان لازم برای بازیابی ظرفیت و اثر ولتاژ بالاتر بر کاهش زمان شارژ بررسی می‌شود. سپس روش‌های مناسب برای باتری‌های نیکل-کادمیم معرفی می‌گردد و هشدار داده می‌شود که کاربرد نادرست شارژ پتانسیل ثابت در سلول‌های مهروموم‌شده می‌تواند جریان اضافی و آسیب ایجاد کند. بخش دیگری به شارژهای کم‌عمق، عمیق و شناور در باتری‌های سرب-اسید می‌پردازد و برای حالت آماده‌به‌کار، شارژ دو مرحله‌ای از ولتاژ چرخه‌ای به ولتاژ شناور را شرح می‌دهد. متن همچنین بر جبران دمایی، تهویه مناسب و جلوگیری از تجمع گاز در شارژ سریع تأکید دارد. در ادامه، باتری‌های قلیایی دی‌اکسید منگنز بررسی می‌شوند؛ جایی که شارژ با ولتاژ محدود و جریان مخروطی برای افزایش عمر چرخه توصیه شده است. توضیح مدارهای شارژ، مقاومت محدودکننده جریان، تنظیم‌کننده ولتاژ و نمونه‌های عملی، این بخش را به یک مرجع کاربردی برای طراحی و ارزیابی سامانه‌های شارژ تبدیل می‌کند.