کتاب «دو تصویر متضاد» به بررسی دو برداشت متفاوت از دستاوردهای رسالت پیامبر اسلام و جایگاه نخستین نسل مسلمانان می‌پردازد. بحث از این پرسش آغاز می‌شود که یک دین جهانی و ماندگار چگونه می‌تواند اثر تربیتی خود را در زندگی پیروانش نشان دهد و چه نشانه‌هایی برای سنجش این اثر وجود دارد. متن چهار شرط اساسی را مطرح می‌کند: پرورش انسان‌هایی با رفتار و باور تازه در دوران حیات پیامبر، تفاوت روش و هدف پیامبر با کشورگشایان و بنیان‌گذاران حکومت‌ها، محفوظ ماندن کتاب آسمانی و قرار داشتن شخص پیامبر در مرکز هدایت و اطاعت دینی. در توضیح شرط نخست، دگرگونی اخلاقی صحابه و صفاتی مانند اخلاص، فروتنی، ایثار، عبادت و استقامت بررسی می‌شود. نویسنده با استناد به آیات قرآن، این تغییر را نتیجه آموزش و تربیت پیامبر می‌داند. در بحث دوم، زندگی خانواده پیامبر و شیوه برخورد او با نزدیکانش در برابر ثروت‌اندوزی و امتیازات خاندان‌های سلطنتی قرار می‌گیرد. بخش دیگر بر حفاظت قرآن از تغییر و تحریف تمرکز دارد و آن را با سرگذشت کتاب‌های آسمانی پیشین مقایسه می‌کند. محور اختلاف در کتاب، ارزیابی نقش صحابه و برداشت‌های متفاوت اهل سنت و شیعه امامیه از تاریخ نخستین جامعه اسلامی است. نویسنده از موضع اهل سنت استدلال می‌کند و دیدگاه شیعه امامیه را به نقد می‌کشد. به همین دلیل، اثر بیشتر یک بررسی عقیدتی و استدلالی از منظری مشخص است تا گزارشی بی‌طرفانه از همه دیدگاه‌ها.