آیا برگزاری جشن میلاد پیامبر و خواندن مولود را می‌توان عبادتی دارای پشتوانه شرعی دانست؟ این رساله پرسش خود را از همین نقطه آغاز می‌کند و پاسخ را در پیروی از قرآن، سنت و رفتار نسل‌های نخست مسلمانان می‌جوید. بخش آغازین، با یادآوری دعوت پیامبر به توحید و کامل شدن دین، بر این دیدگاه تکیه دارد که شیوه عبادت باید از دستورهای دینی سرچشمه بگیرد. در ادامه، آیات مربوط به اطاعت از پیامبر و بازگرداندن اختلاف‌ها به خدا و رسول، همراه با احادیثی درباره امور نوپدید در دین مطرح می‌شود. رساله نبود دلیل برای مولودخوانی در قرآن، احادیث و کردار صحابه را مبنای مخالفت خود قرار می‌دهد و درباره تبدیل رسوم به عبادت هشدار می‌دهد. همچنین میان احترام به پیامبر و زیاده‌روی در ستایش او تمایز می‌گذارد و احادیث نهی از غلو را برای توضیح این مرز نقل می‌کند. بخش تاریخی، روایت‌های گوناگون درباره ولادت و وفات پیامبر را از آثاری چون طبقات، تاریخ طبری، کامل، طبقات ناصری و نبی رحمت کنار هم می‌آورد. اختلاف در روزهای ماه ربیع‌الاول، مدت بیماری و زمان دفن، از موضوعات مشخص این بررسی است. صفحات پایانی ارائه‌شده، بحث محاسبه روزهای ماه و احتمال تفاوت رؤیت هلال در مکه و مدینه را نیز مطرح می‌کنند. خواننده با رساله‌ای استدلالی و موضع‌دار روبه‌رو می‌شود که نقد یک رسم مذهبی را با نقل‌های تاریخی درباره زندگی پیامبر پیوند می‌دهد.