چگونه می‌توان خطوط استرلاب را تنها با یک خط‌کش و پرگار رسم کرد؟ این نوشته با همین پرسش آغاز می‌شود و ساخت هندسی یکی از ابزارهای کهن اخترشناسی را موضوع خود قرار می‌دهد. در مقدمه، استرلاب به‌عنوان نمایی تخت از دایره‌های آسمان معرفی می‌شود و کاربردهای آن در گاهنامه، ریاضی، مهندسی و نقشه‌برداری مطرح می‌گردد. سپس متن به نسخه‌های خطی رساله‌ای دربارهٔ ساخت استرلاب شمالی و جنوبی در کتابخانهٔ آستان قدس رضوی اشاره می‌کند و بخش‌هایی از روش آن را توضیح می‌دهد. مسیر آموزش از انتخاب اندازهٔ دایرهٔ پایه و ترسیم دو قطر عمود بر هم شروع می‌شود. خواننده با رسم مدار استوا و مدارهای رأس‌السرطان و رأس‌الجدی آشنا می‌گردد و ارتباط این دایره‌ها با آغاز برج‌ها و ماه‌ها را دنبال می‌کند. در ادامه، عرض جغرافیایی محل مبنای ترسیم افق و مقنطرات قرار می‌گیرد؛ برای نمونه، روش ساخت مقنطرهٔ ده درجه شرح داده می‌شود. نگاره‌ها مراحل هندسی را همراه با حروف و خطوط راهنما نشان می‌دهند. بخش‌های بعدی به دایره‌های سمت و شبکهٔ عنکبوت آسمان‌نما اختصاص دارند. تقسیم کمربند برج‌ها به دوازده بخش و استفاده از جدول مطالع بروج نیز توضیح داده می‌شود. برای ساخت نمونه‌ای قابل چرخش، متن پیشنهاد می‌کند آسمان‌نما روی طلق شفاف منتقل و در مرکز به صفحهٔ زیرین متصل شود. تأکید نوشته بر دنبال‌کردن ساخت‌های هندسی، توجه به جهت‌ها و تنظیم طرح برای موقعیت جغرافیایی سازنده است.