این کتاب از پرسشی نزدیک به زندگی روزمره آغاز می‌کند: چگونه می‌توان توانایی‌های خود را شناخت، بی‌آنکه گرفتار غرور شد یا ارزش خویش را نادیده گرفت؟ انسان در این نگاه، هم قدرت ساختن و دگرگون کردن محیط را دارد و هم در برابر بیماری، حادثه و اندوه آسیب‌پذیر است. شناخت هم‌زمان این دو جنبه، زمینه‌ای برای اعتماد به نفس همراه با فروتنی فراهم می‌کند. بحث اصلی صفحات آغازین، پیامدهای خودپسندی و خودکم‌بینی در روابط اجتماعی است. غرور با تحقیر دیگران، اظهارنظر بدون آگاهی و نپذیرفتن اندرز پیوند می‌یابد؛ احساس حقارت نیز می‌تواند اراده را سست کند و فرد را از همکاری برای جامعه و میهن بازدارد. متن همچنین به وضعیتی توجه دارد که شخص در برابر مردم خود متکبر است، اما در برابر مخالفان احساس ناتوانی می‌کند. برای توضیح راه میانه، کتاب از آیات قرآن و روایت ورود پیامبر اسلام به مکه بهره می‌گیرد. فروتنی هنگام پیروزی، احترام به دانش دیگران و پذیرفتن مسئولیت اصلاح و آبادانی، محور این نمونه‌هاست. فهرست کتاب موضوعات دیگری چون تنگ‌چشمی و اسرافکاری، خودخواهی و ازخودگذشتگی، تفاوت اندرزگویی با آبروبردن، صداقت و دروغگویی، و امانتداری و خیانت را معرفی می‌کند. این مجموعه برای خواننده‌ای مناسب است که می‌خواهد دربارهٔ رابطهٔ میان منش شخصی، رفتار با دیگران و توان مشارکت اجتماعی تأمل کند و آموزه‌های اخلاقی را به موقعیت‌های ملموس زندگی پیوند دهد.