چرا ارزش واقعی یک شرکت همیشه در ترازنامه آن دیده نمی‌شود؟ این ارائهٔ آموزشی با چنین پرسشی به سراغ سرمایه فکری می‌رود و جایگاه دانش، توانایی کارکنان و دارایی‌های نامشهود را در ارزش‌آفرینی سازمان‌ها توضیح می‌دهد. نقطه آغاز بحث، گسترش اقتصاد دانش‌محور و اهمیت منابعی است که برخلاف ساختمان و تجهیزات، به‌آسانی در حسابداری سنتی اندازه‌گیری نمی‌شوند. در مقدمه، ایجاد دانش به نوآوری مستمر و دستیابی به مزیت رقابتی پیوند می‌خورد. توجه به ظرفیت منابع انسانی نیز شرطی برای بهبود عملکرد و واکنش سریع به تغییرات محیط تجاری معرفی می‌شود. سپس تأثیر فناوری اطلاعات و ارتباطات بر سازمان‌ها مطرح می‌گردد و ضرورت سازگار شدن سیستم حسابداری با ماهیت تازه دارایی‌ها مورد بحث قرار می‌گیرد. بخش تاریخی، مسیر توجه به سرمایه فکری را از طرح‌های اولیه تا تلاش برای اندازه‌گیری و گزارش آن دنبال می‌کند. افزایش فاصله ارزش دفتری و ارزش بازار شرکت‌ها، شکل‌گیری مسئولیت مدیریت سرمایه فکری در اسکاندیا، معرفی کارت امتیازی متوازن و بحث سازمان دانش‌آفرین، از نمونه‌های مشخص این مرور هستند. ابزار آموزشی تانگو و گزارش‌های سرمایه فکری نیز در همین مسیر معرفی می‌شوند. در ادامه، پرسش از توان ترازنامه برای نشان دادن ارزش سازمان، بحث را به نقش نیروهای متخصص، دانش و فناوری روز می‌رساند. فهرست ارائه، ویژگی‌ها، عناصر، روش‌های اندازه‌گیری و گزارشگری سرمایه فکری را نیز به‌عنوان محورهای بعدی مشخص می‌کند.