سلامت چگونه می‌تواند از موضوعی وابسته به دارو و درمان، به مسئولیتی روزانه در زندگی تبدیل شود؟ صفحات آغازین این کتاب چنین پرسشی را از مسیر معرفی روش‌های طبیعی، تغذیه، فعالیت بدنی و کاهش تنش دنبال می‌کنند. محور بحث، توجه به توانایی بدن برای بهبود و جست‌وجوی راه‌هایی است که پیشگیری و مراقبت از خود را در کنار خدمات پزشکی قرار دهند. مقدمه با گزارشی از مجله تایم آغاز می‌شود که استقبال عمومی از این دیدگاه‌ها و اختلاف نظر پزشکان درباره آن‌ها را بازتاب می‌دهد. روایت‌هایی درباره کاهش درد آرتروز پس از نیش زنبور، تجربه‌های درمانی بیماران و استفاده از روش‌های مکمل نقل می‌شوند؛ در مقابل، منتقدان بر ضرورت آزمایش، مدارک قابل بررسی و پرهیز از نتیجه‌گیری بر پایه داستان‌های فردی تأکید دارند. این کنار هم قرار گرفتن تجربه و نقد، تنش اصلی صفحات مقدماتی را شکل می‌دهد. بخش‌های دیگر به پیشنهادهایی درباره پیاده‌روی، تمرین تنفس، معاشرت، موسیقی، گل و تغییر عادت‌های غذایی می‌پردازند. همچنین نامه‌ای طنزآمیز، دشواری اجرای برنامه و کنار گذاشتن قهوه یا پیگیری اخبار را نشان می‌دهد. بحث خوددرمانی نیز با گسترش مصرف مکمل‌ها و نارضایتی از هزینه‌های درمان پیوند می‌خورد. پیشگفتار چاپ دوم، افق بحث را به اصلاح نظام بهداشت، آموزش پزشکان و بررسی هزینه و کارایی روش‌های طبیعی گسترش می‌دهد. این کتاب دریچه‌ای به یک مناقشه پزشکی و اجتماعی می‌گشاید که در آن مسئولیت فردی، تجربه بیمار و اعتبار علمی هم‌زمان مطرح‌اند.