رمان «خواهر خوانده» با صحنه‌ای در یک چهارراه پاییزی آغاز می‌شود؛ جایی که حسام، دندان‌پزشک جوان، از دخترکی گل‌فروش دسته‌ای رز سرخ می‌خرد. گل‌ها برای هستی است، دختری که سال‌ها دوستش داشته اما جرأت بیان احساساتش را پیدا نکرده است. حسام در خانواده دادفر بزرگ شده و آقای دادفر برای او نقش پدر را داشته است. همین نزدیکی خانوادگی، گفتن حقیقت را دشوار می‌کند؛ زیرا دیگران هستی را خواهرخوانده او می‌دانند. در خانه، هستی با شوخی و صمیمیت از حسام استقبال می‌کند، بی‌آنکه از راز دل او خبر داشته باشد. هنگام ناهار، صحبت خواستگاری آرش، پسر مهندس امیری، پیش می‌آید و هستی می‌گوید هنوز برای ازدواج آماده نیست. حسام از شنیدن پاسخ منفی او امیدوار می‌شود، اما این امید دوام چندانی ندارد. هستی بعدتر به خانه حسام می‌رود و از فشار پدر و مادرش برای ازدواج گلایه می‌کند. او سرانجام اعتراف می‌کند که عاشق مهراد، دوست دوران دانشگاه حسام، است و از حسام می‌خواهد احساس مهراد را بفهمد. این درخواست حسام را میان وفاداری به هستی و عشق ناگفته خودش قرار می‌دهد. یاد مرگ همایون، برادر دوقلوی هستی، نیز معنای برادرخواندگی را در نگاه او روشن‌تر می‌کند. در سوی دیگر، حسام با خاطره رهاشدگی از سوی مادر و احساس فاصله طبقاتی دست‌وپنجه نرم می‌کند. داستان در صفحات آغازین از خلال گفت‌وگوهای خانوادگی، امیدهای خاموش و سوءتفاهم‌های عاطفی پیش می‌رود.