«حقایقی تازه از نهج‌البلاغه» کتابی است که با رویکردی تحلیلی به شماری از مباحث اعتقادی و تاریخیِ مرتبط با نهج‌البلاغه می‌پردازد. ساختار کتاب از فصل‌هایی درباره امامت، بررسی بخشی از سخنان منسوب به امام علی، عصمت، صحابه، رابطه امام علی با اهل شام و نیز یاران او تشکیل شده است. نویسنده در ادامه به جایگاه قرآن و سنت از دیدگاه امام علی می‌پردازد و سپس موضوعاتی چون دعا، عبادات و چند بحث پراکنده را دنبال می‌کند. فهرست مطالب نشان می‌دهد که کتاب صرفاً شرح ادبی نهج‌البلاغه نیست، بلکه می‌کوشد از خلال متن و موضوعات آن، پرسش‌های کلامی و تاریخی را بررسی کند. بخش‌هایی که به امامت، عصمت و صحابه اختصاص یافته‌اند، محور اعتقادی اثر را پررنگ می‌سازند؛ در مقابل، فصل‌های مربوط به قرآن، سنت، دعا و عبادات جنبه دینی و عملی بحث را گسترش می‌دهند. همچنین طرح موضوع اهل شام و یاران امام علی نشان می‌دهد که کتاب به زمینه‌های تاریخی پیرامون شخصیت و دوران او نیز توجه دارد. در صفحه تقدیم، اثر به کسانی پیشکش شده که به خدا و پیامبر ایمان دارند، از تقلید رها شده‌اند، اهل‌بیت پیامبر را دوست می‌دارند و در پی نگاهی منصفانه به نهج‌البلاغه‌اند. همین عبارت، جهت‌گیری کلی کتاب را روشن می‌کند: دعوت به بازخوانی مسائل اعتقادی و تاریخی با اتکا به موضوعات برآمده از نهج‌البلاغه، در کنار تأکید بر ایمان، مسئولیت فردی و پرهیز از پیروی بدون بررسی.