«حقارت سلمان رشدی» رساله‌ای انتقادی است که از منظر نویسنده به زمینه‌های فکری و تاریخی مخالفت با اسلام و سپس به نوشتهٔ جنجالی سلمان رشدی می‌پردازد. فهرست کتاب نشان می‌دهد بحث با بررسی «دشمنی دیرینه با اسلام» آغاز می‌شود و پس از آن به ولتر و نگاه او به پیامبر اسلام اختصاص می‌یابد. عنوان بخشی دیگر از کتاب از «پشیمانی از دشمنی با اسلام» سخن می‌گوید و سپس نویسنده به موضوع «خاورشناسان مغرض» می‌رسد؛ بخشی که زمینهٔ نقدهای بعدی را فراهم می‌کند. در ادامه، تمرکز کتاب مستقیماً بر سلمان رشدی قرار می‌گیرد. یکی از فصل‌ها با عنوان «سلمان رشدی و بازگشت به قرون وسطی» آمده و فصل دیگری «ترفند رشدی در شیوهٔ نگارش» را موضوع نقد قرار داده است. از این ترتیب می‌توان دید که مؤلف تنها به خود اثر رشدی نمی‌پردازد، بلکه شیوهٔ بیان و چارچوب فکری آن را نیز بررسی می‌کند. عنوان اصلی کتاب نیز در بخش‌های پایانی فهرست به‌صورت یک فصل مستقل تکرار شده است. فصل «ای آزادی، به نام تو چه جنایت‌ها که نکرده‌اند؟» نشان می‌دهد بحث کتاب به مسئلهٔ آزادی و کاربرد آن در مناقشه‌های فرهنگی و دینی نیز کشیده می‌شود. در صفحهٔ بعد، آیه‌ای از سورهٔ بقره نقل شده که فضای استدلال دینی اثر را آشکار می‌سازد. در مجموع، کتاب نقدی جدلی بر سلمان رشدی و برخی جریان‌های فکری منتقد اسلام است و استدلال خود را در بستری تاریخی، دینی و فرهنگی سامان می‌دهد.