این کتاب با مقدمه‌ای درباره افسانه‌های کهن آغاز می‌شود و نشان می‌دهد که انسان‌ها در روزگاران گذشته برای توضیح پدیده‌های ناشناخته و رسیدن به آرزوهای دور خود داستان می‌ساختند. نویسنده در این مقدمه از باورهای مربوط به هرمزد و اهریمن، تصورهای قدیمی درباره زلزله و آرزوی پرواز و زندگی جاودان سخن می‌گوید. سپس خواننده را با دده قورقود، پیر دانای قوم اوغوز، و پهلوانی به نام دومرول دیوانه‌سر آشنا می‌کند. دومرول مردی نیرومند و مغرور است که بر رودخانه‌ای خشک پل ساخته و از رهگذران پول می‌گیرد. او آرزو دارد پهلوانی پیدا شود که با او بجنگد و آوازه قدرتش در جهان بپیچد. هنگامی که جوانی دلاور در نزدیکی پل می‌میرد، دومرول از شنیدن نام عزرائیل خشمگین می‌شود و تصمیم می‌گیرد با او بجنگد و جان جوان را بازپس گیرد. عزرائیل ناگهان در خانه دومرول ظاهر می‌شود و پس از رویارویی با او، هنگام شکار دوباره راهش را می‌بندد. پهلوانی که خود را شکست‌ناپذیر می‌دانست، این بار خطر مرگ را نزدیک می‌بیند. به او فرصت داده می‌شود کسی را پیدا کند که به جای او جان بدهد. دومرول نخست به پدرش و سپس به مادرش پناه می‌برد، اما هر دو با وجود محبت فراوان از بخشیدن جان خود سر باز می‌زنند. او سرانجام می‌خواهد پیش از مرگ با همسر و فرزندانش دیدار کند. روایت در این نقطه به ارزش زندگی، ترس انسان و معنای فداکاری نزدیک می‌شود.