امانت عشق با یک روز مدرسه و بی‌حوصلگی سپیده فراهانی در کلاس ریاضی آغاز می‌شود. او منتظر پایان درس است و پس از زنگ، همراه دوستش میترا از دبیرستان بیرون می‌آید. آمدن برادر میترا باعث می‌شود سپیده مسیر خانه را تنها طی کند؛ مسیری که با مزاحمت یک جوان و اضطراب ناشی از نگاه دیگران، برایش دشوار می‌شود. رسیدن به خانه و استقبال مادر، فضای روایت را از نگرانی خیابان به صمیمیت زندگی خانوادگی می‌برد. سپیده برای امتحان شیمی آماده نیست، اما خانواده درگیر تکمیل جهیزیه سارا هستند. مادر به خانه خاله سیمین می‌رود و علی، پسرخاله سپیده، برای بردن او می‌آید. گفت‌وگوی آن دو میان شوخی، رنجش و اصرار پیش می‌رود. سپیده ابتدا دعوت را رد می‌کند، ولی خبر حضور مهناز، دخترخاله نزدیک و هم‌سن‌وسالش، تصمیم او را تغییر می‌دهد. در راه، سکوت علی و شیطنت‌های سپیده فرصتی برای مرور خاطرات کودکی و آشکارشدن علاقه‌ای فراهم می‌آورد که او می‌کوشد پنهان نگه دارد. جمع خانوادگی با دیدار مادربزرگ، گفت‌وگو درباره خریدهای عروسی و نگرانی دوباره از امتحان ادامه می‌یابد. در همین دیدار، موضوع خواستگاری سیاوش نیز از خلال دانسته‌های سپیده مطرح می‌شود؛ موضوعی که مادر به دلیل سال آخر تحصیل او مسکوت گذاشته است. روایت اول‌شخص، خواننده را به احساسات لحظه‌ای سپیده نزدیک می‌کند و کشمکش میان درس، میل به حضور در جمع، غرور و علاقه عاطفی را در جزئیات روزمره نشان می‌دهد.