این رمان نمایانگر بحران هویت و فروپاشی روانی انسان در تبعید است. راوی که میان خیال و واقعیت سرگردان است، دچار اختلال ادراک (Perceptual Disorder) و بحران وجودی (Existential Crisis) می‌شود. او از درون با احساس بی‌ریشگی، پوچی و اضطراب هستی دست‌و‌پنجه نرم می‌کند؛ حالتی که در روان‌شناسی نزدیک به مفهوم Alienation (بیگانگی از خود و جهان) است.