این رساله به بررسی پیوندهای خویشاوندی میان خاندان حضرت ابوبکر صدیق و اهل بیت پیامبر اسلام می‌پردازد و از این روابط برای توضیح نزدیکی تاریخی دو خانواده بهره می‌گیرد. موضوع اصلی آن نسب امام جعفر صادق است؛ شخصیتی که از سوی پدر به خاندان علی بن ابی‌طالب و از سوی مادر به خانوادۀ ابوبکر پیوند دارد. متن توضیح می‌دهد که مادر او، ام‌فروه، دختر قاسم بن محمد بن ابوبکر بوده و مادر ام‌فروه نیز به خانوادۀ ابوبکر تعلق داشته است. بر این اساس، عبارت منسوب به امام جعفر صادق دربارۀ پیوند دوگانۀ خود با ابوبکر مطرح می‌شود. در ادامه، رساله به ازدواج اسماء بنت عمیس با علی بن ابی‌طالب پس از درگذشت ابوبکر اشاره می‌کند و از پرورش محمد بن ابوبکر در خانۀ علی سخن می‌گوید. روایت‌هایی دربارۀ ازدواج‌های دیگر میان فرزندان و نوادگان این خاندان‌ها نیز بیان می‌شود. برای روشن‌تر شدن این ارتباطات، نام‌ها و پیوندها در شجره‌نامه و جدول پنج ازدواج تنظیم شده‌اند. بخش دیگری از متن به جایگاه علمی امام جعفر صادق و ارتباط او با دانشمندان عصر خود می‌پردازد. همچنین انتقال دانش از طریق عائشه و عروه بن زبیر مطرح می‌شود. رساله با ارجاع به چند کتاب تاریخی و نسب‌شناسی، این پیوندها را نشانه‌ای از مودت میان خاندان‌ها معرفی می‌کند و خواننده را به تأمل در نقش یادآوری روابط خانوادگی برای کاهش اختلاف و تقویت همبستگی مسلمانان دعوت می‌کند.