چه کسی در میان صحابه از دانش و توانایی فقهی بیشتری برخوردار بود؟ این پرسش محور بحث کتاب است و با اختلاف دو نفر دربارهٔ مقایسهٔ ابوبکر و عمر با علی آغاز می‌شود. متن همچنین دربارهٔ اعتبار روایت‌های «قاضی‌ترین شما علی است» و «من شهر علم هستم» پرسش می‌کند و نسبت میان فضیلت، دانش و شایستگی برای رهبری را به بحث می‌گذارد. پاسخ‌ها از دیدگاه اهل سنت تنظیم شده‌اند و برای اثبات تقدم علمی ابوبکر و عمر، به روایت‌های حدیثی، رفتار صحابه و نمونه‌های تصمیم‌گیری مراجعه می‌کنند. مشورت دربارهٔ اسیران بدر، همراهی ابوبکر در هجرت، گفت‌وگوهای شبانه دربارهٔ امور مسلمانان و سپردن مسئولیت نماز و حج به او، از شواهد مطرح‌شده هستند. ماجرای جانشینی علی در مدینه هنگام غزوهٔ تبوک نیز در همین چارچوب توضیح داده می‌شود. بخش دیگری از متن به مسائل عملی فقه و ادارهٔ جامعه می‌پردازد. اختلاف دربارهٔ وفات و دفن پیامبر، میراث، اعزام لشکر اسامه و مقابله با خودداری‌کنندگان از پرداخت زکات، نمونه‌هایی برای بررسی نقش ابوبکر در حل نزاع‌ها هستند. مباحثی دربارهٔ ارث، طلاق و نفقه نیز در مقایسهٔ دیدگاه‌های فقهی مطرح می‌شوند. در ادامه، نقل‌های مربوط به احترام علی به عمر، روایت نماز توبه و گزارش‌هایی دربارهٔ موضع علی در برابر غلو بررسی می‌شوند. خواننده با متنی استدلالی روبه‌رو است که فضایل صحابه را در پیوند با علم، فتوا، مصاحبت و مسئولیت اجتماعی توضیح می‌دهد.