این کتاب پوشهٔ دوم مجموعه‌ای دوزبانه از غزل‌های حافظ است که متن فارسی هر غزل را در صفحه‌ای جدا و ترجمهٔ انگلیسی آن را در صفحهٔ بعد عرضه می‌کند. صفحات ارائه‌شده غزل‌های شمارهٔ ۱۰۱ تا ۱۰۵ را در بر دارند و امکان دنبال کردن تصویرها، خطاب‌ها و دگرگونی لحن را میان دو زبان فراهم می‌سازند. مقدمه توضیح می‌دهد که ترجمهٔ اولیه بر نسخهٔ کالکوتا تکیه داشته و برای این مجموعه، شعرهای مشترک با نسخهٔ قزوینی و غنی انتخاب شده‌اند. همچنین بخشی از ترجمه‌ها برای بیان شاعرانه‌تر و فهم آسان‌تر بازنویسی شده است. در غزل نخست، بی‌ثباتی روزگار با یاد جمشید، بهمن، قباد و تخت‌های ازدست‌رفته پیوند می‌خورد. تصویر لاله و فرهاد، اندوه عشق را به ناپایداری جهان نزدیک می‌کند؛ در پایان نیز نسیم مصلا و آب رکن‌آباد نشانه‌های دلبستگی به شیراز می‌شوند. غزل بعدی باد را پیام‌آور خبری از یار سفرکرده می‌سازد و از ارزش پند عزیزان و امید بازگشت جان سخن می‌گوید. یاد روزهای وصال، دوستان دورشده و رازداران غایب، محور غزل سوم است. غزل چهارم با آرزوهای پیاپی برای زیبایی محبوب، زلف، نگاه و اشتیاق عاشق پیش می‌رود. در غزل پنجم، صوفی، پیر، قلم صنع و داستان سیاوش در کنار زبان عاشقانه قرار می‌گیرند. همراهی متن‌ها به خواننده فرصت می‌دهد تعبیرهای کهن فارسی و شیوهٔ انتقال آن‌ها به انگلیسی را مقایسه کند و تفاوت‌های بیان را در همین نمونه‌ها ببیند.