ذکر در این کتاب تنها تکرار واژه‌ها نیست؛ پیوندی میان زبان، قلب و شناخت معنای سخن است. جلد نخست با توضیح اهمیت یاد خدا آغاز می‌شود و آن را با آرامش دل، استواری اراده و دوری از غفلت مرتبط می‌سازد. مقدمه بر سه اصل تأکید دارد: بهره‌گیری از اذکار نبوی، فهم مفاهیم آنها و حضور قلب هنگام گفتن ذکر. از همین نقطه، خواننده با رویکردی آشنا می‌شود که شناخت و پیروی را همراه یکدیگر می‌خواهد. فهرست کتاب مسیر بحث را از فضیلت ذکر و مجالس آن به آداب یاد خدا و جایگاه قرآن می‌برد. موضوعاتی مانند هدف تلاوت، فهم معانی و عمل به قرآن، آداب حاملان قرآن و فضیلت سوره فاتحه، آیت‌الکرسی و سوره اخلاص در این مسیر قرار دارند. سپس بحث به عبادت قلبی، شناخت نام‌ها و صفات خداوند و ارتباط این شناخت با بندگی می‌رسد. بخش دیگری از مطالب به عبارت‌های آشنای سبحان الله، الحمدلله، لا إله إلا الله و الله اکبر اختصاص دارد. معنا و فضیلت تسبیح، شرایط و مفهوم کلمه توحید، تفاوت حمد با شکر و معنای تکبیر، محورهای مشخص این بخش هستند. ذکر لا حول ولا قوة إلا بالله نیز در فهرست جای دارد. مقدمه همچنین بر پیروی از دعاهای نقل‌شده از پیامبر تأکید می‌کند و فهم معانی را برای سودمندی ذکر ضروری می‌داند. این اثر برای خواننده‌ای مناسب است که می‌خواهد پشت عبارت‌های رایج عبادی، معنا، دلیل و آداب کاربرد آنها را بشناسد.