کیرا هادسون، افسر پولیسی که می‌خواهد دوباره به وظیفه‌اش برگردد، در جلسه‌ای با دکتر کیتس دربارهٔ کابوس‌های تکراری خود سخن می‌گوید. بعضی از این کابوس‌ها به مادرش مربوط‌اند و بعضی دیگر به موجوداتی که کیرا باور دارد در رگد کوو دیده است. دکتر روایت او را نمی‌پذیرد، اما ارزیابی‌اش می‌تواند بر بازگشت کیرا به کار اثر بگذارد. این موضوع برای کیرا اهمیت دیگری هم دارد: او برای پیگیری پروندهٔ مادر گمشده‌اش به دسترسی دوباره به اداره نیاز دارد. گفت‌وگو به رویدادهای رگد کوو کشیده می‌شود؛ شهری که کیرا از هجوم خون‌آشام‌ها، اجساد سوخته و ناپدیدشدن چند پولیس در آن یاد می‌کند. دکتر برای آنچه رخ داده توضیح دیگری دارد. اختلاف نظر آن دو، خواننده را با پرسش اصلی آغاز داستان روبه‌رو می‌سازد: کیرا چه دیده و چرا دیگران سخنش را باور نمی‌کنند؟ نام لوک بیشاپ نیز در همین جلسه مطرح می‌شود. کیرا دربارهٔ پیوند خود با او و تفاوت موجوداتی که «ومپایرس» می‌نامد با خون‌آشام‌های معمولی حرف می‌زند. در کنار این خاطره‌ها، از تغییر توانایی دیدن جزئیات و مشاهدهٔ چیزهایی می‌گوید که گاه هنوز اتفاق نیفتاده‌اند. وقتی دکتر توانایی او را به آزمون می‌گذارد، کیرا با دقت به نشانه‌های کوچک زندگی دکتر، نتیجه‌ای می‌گیرد که گفت‌وگویشان را دگرگون می‌کند. فصل آغازین، راز رگد کوو، سرنوشت مادر کیرا و معنای تجربه‌های تازهٔ او را برای ادامهٔ داستان باز می‌گذارد.