چگونه گسترش صنعت، بانک‌ها و شبکه‌های تجارت جهانی به رقابت بر سر مستعمرات و جنگ پیوند می‌خورد؟ این رساله مسئلهٔ امپریالیسم را از دریچهٔ ساختار اقتصادی سرمایه‌داری بررسی می‌کند و می‌کوشد مناسبات بین‌المللی آغاز سدهٔ بیستم را در ارتباط با انحصارات و سرمایهٔ مالی توضیح دهد. در پیشگفتارها، جنگ جهانی اول حاصل کشمکش قدرت‌ها برای تقسیم و تجدید تقسیم جهان، مستعمرات و مناطق نفوذ معرفی می‌شود. یکی از نمونه‌های مشخص بحث، شبکهٔ راه‌آهن است. راه‌آهن در این نگاه تنها نشانهٔ پیشرفت فنی یا توسعهٔ تجارت نیست؛ ارتباط آن با صنایع زغال‌سنگ و فولاد، تولید بزرگ، بانک‌ها، کارتل‌ها و تراست‌ها نشان می‌دهد که زیرساخت اقتصادی چگونه در مناسبات قدرت جهانی جای می‌گیرد. نابرابری گسترش این شبکه نیز به بحث توسعهٔ ناموزون سرمایه‌داری راه می‌برد. متن همچنین شرایط نگارش زیر سانسور تزاری را توضیح می‌دهد؛ شرایطی که بیان مستقیم برخی مواضع سیاسی را محدود کرده و استفاده از اشاره و مثال‌های غیرمستقیم را ضروری ساخته است. پیشگفتار ترجمه‌های فرانسوی و آلمانی، بحث را با پیامدهای جنگ، پیمان‌های برست لیتوفسک و ورسای و بحران جنبش سوسیالیستی دنبال می‌کند. نقد کائوتسکی، صلح‌گرایی و عملکرد انترناسیونال دوم بخش دیگری از این معرفی است. پرسش محوری آن است که آیا صلح و اصلاحات می‌توانند تضادهای امپریالیسم را در چارچوب موجود برطرف کنند. این اثر خواننده را با استدلالی مارکسیستی دربارهٔ رابطهٔ اقتصاد، استعمار، جنگ و چشم‌انداز انقلاب آشنا می‌سازد.