این کتاب از تجربه شخصی یک کارگزار اقتصادی آغاز می‌شود و به پرسشی گسترده درباره قدرت در جهان می‌رسد: چگونه طرح‌های توسعه و وام‌های بزرگ می‌توانند کشورها را به وابستگی مالی و سیاسی بکشانند؟ راوی خود را از کسانی معرفی می‌کند که با گزارش‌های مالی و ترغیب رهبران، مسیر انتقال منابع به شرکت‌های بزرگ را هموار می‌کردند. در توضیح او، ساخت نیروگاه، فرودگاه و شهرک صنعتی همزمان می‌تواند موقعیت حاکمان محلی را تقویت کند و بدهی‌هایی پدید آورد که ابزار مطالبه امتیاز شوند. پیشگفتار، کشمکش میان منفعت شغلی و وجدان را برجسته می‌کند. راوی می‌گوید بارها نوشتن خاطراتش را آغاز کرده، اما تهدید و رشوه او را عقب نشانده است. استقلال دخترش و واکنش او به تصمیم انتشار، همراه با تأمل درباره یازدهم سپتامبر، در توضیح تصمیم نهایی جای دارند. او همچنین روش بازسازی خاطرات، استفاده از منابع مختلف و فشرده کردن برخی گفت‌وگوها را شرح می‌دهد. فهرست کتاب مسیر روایت را از اندونزی تا پاناما، ایران، اکوادور، عربستان سعودی و عراق نشان می‌دهد. مناسبات نفتی، سرنوشت رؤسای جمهور، فعالیت شرکت‌های انرژی و فاصله میان جمهوری و امپراتوری از محورهای آن هستند. پیشگفتارهای ترجمه نیز بدهی، کاهش خدمات عمومی، تمرکز رسانه‌ها و نابرابری را مطرح می‌کنند. این اثر فرصتی برای دنبال کردن ادعاهای یک شاهد درگیر در سازوکار قدرت و سنجیدن رابطه توسعه، سود و مسئولیت فراهم می‌آورد.