«اعجاز قرآن» خواننده را با رویکردی آشنا می‌سازد که پدیده‌های طبیعی و یافته‌های ساینس معاصر را در ارتباط با آیات قرآن بررسی می‌کند. گستره موضوعات آن، مطابق فهرست مندرجات، از پیدایش و توسعه کائنات تا ساختمان زمین، باران، ابحار و خلقت انسان امتداد دارد. پرسش اصلی این رویکرد آن است که پیشرفت دانش چگونه می‌تواند زمینه فهم بیشتری از پیام‌های قرآنی فراهم سازد. بخش آغازین با بحثی درباره تفاوت متن اصلی قرآن و ترجمه معانی آن شروع می‌شود. این بحث، سودمندی ترجمه برای فهم هدایت‌های قرآنی را می‌پذیرد، اما تأکید می‌کند که ظرفیت زبانی، برداشت و دانش مترجم نمی‌تواند همه معانی و ویژگی‌های بیان اصلی را منتقل کند. نقل‌هایی از آثار قرآن‌شناسی، موافقات، کیمیای سعادت، تمهیدات، مکتوبات امام ربانی و فتوحات مکیه، این موضوع را از زاویه‌های بلاغی و معنوی دنبال می‌کنند. نتیجه عملی مقدمه، توصیه به استفاده از ترجمه‌ها و تفسیرهایی است که متن عربی را نیز همراه دارند. فهرست کتاب سپس مسیر بحث را به سوی مدارهای اجرام آسمانی، قوه ثقل، طبقات جو، وظیفه کوه‌ها، آهن، پطرول، نسبیت زمان و ذرات اتم می‌برد. موضوعاتی چون وزن ابرها، تشکیل باران، بادهای بارآور، فوتوسینتیز و امواج داخلی ابحار نیز مطرح شده‌اند. در ادامه، عنوان‌هایی درباره آرامش با ذکر خداوند، عفو، عبادت، فشار روحی و مراحل خلقت انسان دیده می‌شود. این تنوع، کتاب را به مقدمه‌ای برای شناخت برداشت دینی آن از طبیعت و زندگی انسانی تبدیل می‌کند.