این سند برنامهٔ انکشافی پنج‌ساله‌ای را برای دگرگونی سکتور مخابرات و تکنالوژی معلوماتی افغانستان در سال‌های ۱۳۸۴ تا ۱۳۸۹ ترسیم می‌کند. نقطهٔ آغاز آن پیوند دادن توسعهٔ مخابرات با رشد اقتصاد ملی است و برای سنجش پیشرفت، شاخص‌هایی چون نفوذ تیلفون ثابت و موبایل، استفاده از انترنت، شمار شهرها و قریه‌های متصل، سرمایه‌گذاری مستقیم خارجی و ایجاد شغل تعیین می‌شود. برنامه پنج محور اصلی دارد: ایجاد نظام مقرراتی شفاف و رقابتی، انتقال فعالیت‌های عملیاتی به افغان تیلی کام، گسترش ICT و دولتداری الکترونیکی، انکشاف ظرفیت‌های بشری و نوسازی خدمات افغان پُست. متن سپس وضعیت موجود را بررسی می‌کند؛ از سرمایه‌گذاری شرکت‌های موبایل و توسعهٔ خطوط دیجیتل تا جوازدهی خدمات انترنتی، تلی‌کیاسک‌ها، طرح مرکز ملی معلومات و ایجاد شورای ملی ICT. بخش ظرفیت‌سازی بر آموزش مدیریت، پروژه، امور مالی، زبان انگلیسی، کمپیوتر و مهارت‌های تخنیکی تأکید دارد و خسارات نیروی انسانی پس از جنگ‌ها را یکی از چالش‌های عمده می‌داند. در بخش پُست، وضعیت دفاتر، کمبود امکانات و برنامه‌های انتقال پول و خدمات الکترونیکی شرح داده می‌شود. اولویت‌های بعدی شامل قانون مخابرات، تنظیم فریکونسی، جوازهای جدید GSM و تیلفون ثابت، شبکهٔ ملی فایبر نوری، شبکه‌های ارتباطی دولت و ولسوالی‌ها، توسعهٔ دامنهٔ .AF، ایجاد NIRA و AfgCERT، گسترش مراکز آموزشی و بازسازی دفاتر پستی است. در مجموع، سند تصویری عملیاتی از گذار افغانستان به بازار مخابراتی رقابتی، زیرساخت دیجیتال گسترده‌تر و خدمات عمومی مدرن‌تر ارائه می‌کند.