«خلیج اسلامی» نوشته‌ای کوتاه درباره اختلاف بر سر نام خلیجی است که در جنوب ایران قرار دارد و با کشورهای دیگر نیز هم‌مرز است. متن با آیه‌ای درباره چنگ زدن به ریسمان خدا و پرهیز از تفرقه آغاز می‌شود و سپس مسئله نام‌گذاری را در چارچوب وحدت مسلمانان بررسی می‌کند. پرسش اصلی آن این است که چگونه می‌توان اختلاف میان طرفداران نام «خلیج فارس» و «خلیج عربی» را پایان داد. پاسخ پیشنهادی متن، انتخاب نام «خلیج اسلامی» است؛ نامی که از نگاه مطرح‌شده در نوشته، می‌تواند بر هویت دینی مشترک کشورهای پیرامون خلیج تکیه کند. بحث با مقایسه این اختلاف با تفاخر به نسب، قبیله و جایگاه اجتماعی در دوران جاهلیت ادامه می‌یابد. برابری مسلمانان و تقوا به‌عنوان معیار ارزش انسان، پایه استدلال برای کنار گذاشتن عوامل تفرقه معرفی می‌شود. بخش دیگری از نوشته، استناد به قدمت تاریخی نام‌ها و افتخار به شاهان گذشته را نقد می‌کند و خواهان توجه به وضعیت کنونی کشورهای مسلمان منطقه است. در عین حال، حفظ جنبه‌های مناسب و اخلاقی فرهنگ گذشته را می‌پذیرد. مرزها و نام‌های جغرافیایی نیز قراردادهایی انسانی و تغییرپذیر دانسته می‌شوند و مفهوم امت اسلامی در برابر برداشت محدود از وطن قرار می‌گیرد. این متن برای شناخت یک دیدگاه دینی درباره اختلاف نام خلیج کاربرد دارد و استدلال آن بیشتر بر همبستگی اعتقادی استوار است تا بررسی اسناد تاریخی.