«داستان یک زندگی از بچگی تا فریاد» روایتی تکه‌تکه و پرسش‌محور از زندگی انسانی است که خاطرات کودکی و تجربه مهاجرت همچنان در ذهن او زنده‌اند. داستان با پرسش‌هایی درباره خانه قدیمی، حیاط، مادر و پدر آغاز می‌شود؛ جزئیاتی که بیشترشان از یاد رفته‌اند، اما تصویر گلدان بلور و ضربه ناگهانی یک دست با وضوحی دردناک باقی مانده است. در ادامه، کلاس موسیقی و تنبیه با آرشه ویولن، تحقیر در مکتب، ترس از معلم و فشار خانواده، چهره کودکی را شکل می‌دهند که بارها می‌خواهد حرف بزند ولی صدایش شنیده نمی‌شود. تجربه‌های گیج‌کننده نوجوانی نیز با شرم، ترس و محدودیت همراه می‌شوند. روایت سپس به سفر با هواپیما می‌رسد؛ لحظه‌ای میان پشت سر گذاشتن گذشته و روبه‌رو شدن با آینده‌ای نامعلوم. در سرزمین تازه، زبان ناآشنا، مراجعه به اداره اقامت، همراهی مترجم، خرید کردن و تنها نشستن در کافه، همگی به تجربه‌های دشوار زندگی روزمره بدل می‌شوند. تنهایی در خانه و راه رفتن در خیابان‌های بیگانه، فاصله میان جابه‌جایی جسم و آرام گرفتن ذهن را آشکار می‌کند. بخش پایانی با تصاویر کابوس‌گونه، فشاری گنگ در گلو و تلاش بی‌نتیجه برای فریاد زدن پیش می‌رود. گلدان بلور دوباره ظاهر می‌شود و گذشته را به اکنون پیوند می‌زند. تکرار «یادت هست؟» به خواننده یادآوری می‌کند که فراموشی همیشه به معنای رهایی نیست و خاطرات سرکوب‌شده ممکن است در خواب، سکوت و ترس بازگردند.