چرا شناخت توزیع قدرت برای فهم سیاست جهانی کافی نیست؟ این کتاب با پرسشی فرضی درباره جنگ سرد آغاز می‌شود: اگر آمریکا و اتحاد شوروی هر دو دموکراتیک بودند، روابط جهانی چه تفاوتی می‌کرد؟ همین پرسش راه را برای بررسی دو مفهوم اصلی، هویت و قطبیت، باز می‌کند. بحث نشان می‌دهد که شمار قدرت‌های مسلط و ویژگی‌های اعتقادی و سیاسی آنان باید در کنار یکدیگر بررسی شوند؛ زیرا شباهت هویتی نیز همیشه مانع رقابت نمی‌شود. بخش نخست به هویت جمعی، رابطه خود و دیگری، ثبات هویت و جایگاه قطبیت در نظریه روابط بین‌الملل می‌پردازد. سپس ابهام مفهوم قدرت بزرگ را در دوران جنگ سرد و پس از آن بررسی می‌کند و میان ابرقدرت‌ها، قدرت‌های بزرگ و قدرت‌های منطقه‌ای تمایز می‌گذارد. این بازنگری مفهومی، زمینه تحلیل ساختار قدرت و نقش مناطق را فراهم می‌سازد. بخش دوم سه مسیر احتمالی برای آینده را مطرح می‌کند: ادامه وضعیتی با یک ابرقدرت و چند قدرت بزرگ، ظهور دو یا سه ابرقدرت، و شکل‌گیری نظامی بدون ابرقدرت. در این سناریوها، جایگاه روسیه، چین و اتحادیه اروپا و پیامدهای تغییر ساختار برای مناطق بررسی می‌شود. بخش پایانی به سیاست خارجی آمریکا اختصاص دارد و موضوعاتی چون استثناگرایی، لیبرالیسم، اخلاق‌گرایی، انزواطلبی و یکجانبه‌گرایی را دنبال می‌کند. بررسی فرایند امنیتی کردن و یازده سپتامبر نیز به بحث گزینه‌های پیش روی آمریکا پیوند می‌خورد.