چرا باید فلسفه آموخت و این آموختن چه ارتباطی با زندگی و فعالیت اجتماعی دارد؟ این کتاب بحث خود را با چنین پرسش‌هایی آغاز می‌کند و فلسفه را کوششی برای توضیح جهان، طبیعت و مسائل کلی هستی می‌داند. مقدمه بر پیوند تئوری و عمل تأکید دارد: عمل بدون شناخت ممکن است به عادت تبدیل شود و اندیشه بدون ارتباط با واقعیت، قابلیت اجرا نداشته باشد. پیشگفتار، فضای درس‌های دانشکدهٔ کارگری پاریس را توصیف می‌کند؛ جایی که توضیح اصطلاحات با زبان ساده، مثال‌های روزمره، پرسش‌های شاگردان و بررسی تکلیف‌ها بخش مهمی از آموزش بود. همین شیوه در بحث‌های آغازین کتاب نیز دیده می‌شود. متن ابتدا معنای فلسفی ماتریالیسم را از کاربرد عامیانهٔ «مادی» جدا می‌کند و سپس ارتباط آن را با پیشرفت علوم و شکل‌گیری مارکسیسم شرح می‌دهد. مبارزهٔ اقتصادی، سیاسی و عقیدتی نیز به‌عنوان زمینه‌هایی مرتبط بررسی می‌شوند. بخش مسائل اساسی فلسفه به رابطهٔ ماده و روح، وجود و فکر، و مغز و شعور می‌پردازد. پرسش محوری این است که کدام‌یک مقدم است و اندیشه چگونه پدید می‌آید. سپس تمایز ایده‌آلیسم اخلاقی و فلسفی روشن می‌شود و نظریهٔ برکلی دربارهٔ اشیا و تصورات نقد می‌گردد. نمونه‌هایی مانند سیب، رنگ پارچه، احساس گرمی و سردی آب و مشاهدهٔ خورشید، بحث ادراک حسی را ملموس می‌سازند. متن از موضعی ماتریالیستی می‌پرسد آیا تفاوت احساس‌ها می‌تواند دلیل نبودن جهان خارج باشد و پیامد این استدلال را تا بحث سولیپسیسم دنبال می‌کند.