«انسان‌ها در عصر ظلمت» مجموعه‌ای از جستارهاست که پرسش از انسانیت را در کنار زندگی و اندیشهٔ چهره‌های فلسفی، سیاسی و ادبی قرار می‌دهد. فهرست کتاب با تأملاتی دربارهٔ لسینگ آغاز می‌شود و سپس به رزا لوکزامبورگ، آنجلو جوزپه رونکالی، کارل یاسپرس، ایزاک دینسن، هرمان بروخ، والتر بنیامین، برتولد برشت، والدمار گوریان و رندل جرل می‌پردازد. دو جستار دربارهٔ یاسپرس، یکی در قالب مدیحه و دیگری با پرسش از شهروندی جهان، نشان می‌دهند که این مجموعه شخصیت‌ها را از زاویه‌های متفاوت بررسی می‌کند. سخن مترجم راه ورود به کتاب را از مسئلهٔ شر و دشواری فهم جهان می‌گشاید. در این مقدمه، فهمیدن فعالیتی پایان‌ناپذیر معرفی می‌شود که به انسان امکان می‌دهد با واقعیت روبه‌رو شود و در جهان احساس آشنایی کند. پرسش اصلی این است که چگونه می‌توان در جهانی آمیخته با بیماری، مصیبت، خیانت و جنایت، زندگی را همچنان معنادار یافت و رابطه با دیگران را حفظ کرد. مقدمه همچنین میان فهم توتالیتاریسم و صرف محکوم کردن آن تمایز می‌گذارد و بر شناخت جهانی تأکید می‌کند که وقوع چنین پدیده‌ای در آن ممکن شده است. بحث دربارهٔ جایگاه شر در الهیات و فلسفه، زمینه‌ای برای دنبال کردن این پرسش فراهم می‌آورد. کتاب برای خواننده‌ای مناسب است که می‌خواهد پیوند میان اندیشیدن، تجربهٔ تاریخی و حفظ انسانیت را از خلال جستارهایی دربارهٔ افراد مشخص دنبال کند.