این جلد با پرسش درباره اعتبار روایت‌های تاریخی و نقش باورهای موروثی در فهم دین آغاز می‌شود. مقدمه، اختلاف شیعه و اهل سنت را به مسئله امامت پیوند می‌دهد و بر این ادعا تکیه می‌کند که امامت و خلافت دو مفهوم جداگانه‌اند. برای توضیح سوءتفاهم، داستان چهار نفر در مثنوی را یادآوری می‌کند که با وجود خواسته مشترک، به سبب تفاوت زبان با یکدیگر نزاع می‌کنند. راوی سپس تجربه شخصی خود را از مواجهه با روایتی درباره عثمان و دختران پیامبر شرح می‌دهد؛ گفتگویی که، به روایت او، زمینه تردید در دانسته‌های پیشین و آغاز تحقیق را فراهم کرده است. این تجربه به بحثی گسترده‌تر درباره تأثیر محیط اجتماعی، تلقین، تعصب و انتخاب گزینشی منابع بر قضاوت تاریخی تبدیل می‌شود. متن همچنین ورود عناصر فرهنگی دیگر، گذر زمان، سوءتعبیر و دخالت مخالفان را از عوامل تغییر باورهای مذهبی معرفی می‌کند. بخش روش تحقیق بر شک اولیه، بررسی منطقی اسناد، پذیرش شواهد و پرهیز از دفاع بی‌چون‌وچرا از اشخاص تأکید دارد. آیات قرآن و سخنان منسوب به علی برای نقد تقلید از نیاکان و بزرگان به کار می‌روند. لحن نوشته صریح و جدلی است و ادعاهای آن از موضعی انتقادی نسبت به تشیع مطرح می‌شوند. فهرست جلد، مباحثی چون سقیفه، غدیر، معنای مولی و بیعت، فدک، جایگاه صحابه و اتهامات مربوط به ابوبکر و عمر را پیش‌بینی می‌کند؛ صفحات آغازین بیشتر چارچوب فکری این بررسی را توضیح می‌دهند.