«زندگی شکلاتی» روایت پرنیان، دختری است که زندگی‌اش میان شیرینی خاطرات خانوادگی و تلخی فقدان‌های ناگهانی تغییر می‌کند. داستان از بیمارستان آغاز می‌شود؛ جایی که پرنیان درباره وضعیت وخیم پدرش، مهرداد، خبر می‌گیرد و هم‌زمان برادر کوچکش پارسا نیز در بخش مراقبت‌های ویژه است. این لحظه او را به گذشته می‌برد، به خانه‌ای ساده و صمیمی، شوخی‌های پرمحبت با پدر و روزهایی که مادرش باردار بود. پیش از سفر والدین به شمال، پدر گردنبندی نیمه‌قلب از طلای سفید به پرنیان هدیه می‌دهد؛ یادگاری‌ای که نیمه دیگرش سال‌ها پیش گم شده و از همان ابتدا رنگی از راز و خاطره به داستان می‌بخشد. سفر خانوادگی با تصادفی سنگین پایان می‌یابد. مادر هنگام جراحی جان می‌دهد و پارسا به دنیا می‌آید، در حالی که پدر زخمی و خانواده در شوک فرو می‌روند. پس از این حادثه، پرنیان با سوگ، تنهایی و مسئولیت عاطفی نسبت به برادرش روبه‌رو می‌شود. ورود پرستاری به نام مهناز و ازدواج او با پدر، فضای خانه را تغییر می‌دهد و پرنیان از بی‌مهری، خشونت و فاصله گرفتن پدر رنج می‌برد. روایت با رفت‌وآمد میان اکنون و خاطره، نشان می‌دهد چگونه دختری شوخ و پرانرژی به شخصیتی سرد و مقاوم تبدیل شده است. تصویر شکلات در سراسر آغاز داستان نمادی از همین دوگانگی است: زندگی می‌تواند هم شیرین باشد و هم تلخ، و پرنیان ناچار است هر دو طعم را هم‌زمان تجربه کند.