«قصه‌های قرآنی» مجموعه‌ای از روایت‌های قرآن است که با هدف نزدیک کردن کودکان به پیام‌های تربیتی این داستان‌ها شکل گرفته است. مقدمه، شیوهٔ کتاب را ساده، جذاب و متوجه پرورش وجدان معرفی می‌کند و بر ساختن شخصیت کودک مسلمان و آمادگی او برای روبه‌رو شدن با دشواری‌ها تأکید دارد. فهرست نیز نشان می‌دهد که هر داستان با بخش‌های کوتاه‌تر و موضوعی دنبال می‌شود تا مسیر رویدادها و نکته‌های آن روشن‌تر باشد. کتاب با قابیل و هابیل آغاز می‌شود و موضوع‌هایی مانند وسوسه، قربانی کردن، کشتن برادر و پشیمانی را پیش می‌کشد. در داستان موسی و بندهٔ نیکوکار، شرط همراهی، درس‌های سفر و علم حقیقی محور قرار می‌گیرند. روایت اصحاب کهف به ایمان جوانان، پناه بردن به غار، آرامش، بیداری و تحقق وعدهٔ خدا می‌پردازد. بخش ذوالقرنین نیز حکومت صالح، دادگری، استفاده از اسباب و ساختن سد را در کنار یکدیگر قرار می‌دهد. در ادامه، ثروت قارون، ارتباط سلیمان با هدهد و ملکهٔ سبأ، حملهٔ سپاه ابرهه به کعبه و ماجرای هاروت و ماروت مطرح می‌شوند. داستان صاحب دو باغ، وصیت لقمان به فرزندش، پیراهن یوسف و بینایی دوبارهٔ یعقوب، حبیب نجار، گاو بنی‌اسرائیل و تجربهٔ عزیر، دامنهٔ موضوع‌ها را گسترش می‌دهند. پایان فهرست به اصحاب اخدود و پایداری مردم نجران اختصاص دارد. این تنوع، زمینه‌ای برای گفت‌وگو دربارهٔ ایمان، غرور، مسئولیت، حکمت و عاقبت انتخاب‌های انسان فراهم می‌کند.