«خاطراتم در بریتانیا» مجموعه‌ای از یادداشت‌ها و مشاهده‌هایی است که زندگی در جامعهٔ بریتانیا را از زاویه‌ای دینی و انتقادی بررسی می‌کند. کتاب از تجربه و مشاهدهٔ انسانی به‌عنوان یکی از راه‌های شناخت سخن می‌گوید و تأکید دارد که داوری دربارهٔ ملت‌ها باید بر سنجش، پیگیری و معیارهای روشن استوار باشد، نه بر شنیده‌های پراکنده یا نمونه‌های فردی. در مقدمه نیز هشدار داده می‌شود که هنگام نقد یک جامعه نباید از جنبه‌های مثبت آن غفلت کرد. فهرست مطالب نشان می‌دهد که نویسنده به موضوع‌هایی چون آنچه در انگلستان دیده، تجربهٔ دانشگاه کمبریج، زنان غربی و مسئلهٔ ازدواج، جایگاه زن مسلمان و تعارض انسان با فطرت می‌پردازد. در این چارچوب، پیشرفت علمی و فنی غرب از وضعیت روحی و اخلاقی آن جدا بررسی می‌شود. متن استدلال می‌کند که توانایی در علوم مکانیکی، فیزیکی، شیمیایی و الکترونیکی به‌تنهایی برای ساختن زندگی متوازن انسانی کافی نیست و کرامت، روح و عقل نیز باید در ارزیابی تمدن جای داشته باشند. بخش‌های آغازین همچنین با تصویر آرمانی از غرب که از راه تبلیغات گسترش می‌یابد، وارد بحث می‌شوند و در برابر تقلید بی‌چون‌وچرا از افکار وارداتی هشدار می‌دهند. کتاب راه برون‌رفت را در بازگشت به قرآن، سنت و الگوهای نسل‌های نخست مسلمانان جست‌وجو می‌کند. در نتیجه، اثر هم سفرنامه‌ای فکری است و هم مقایسه‌ای فرهنگی دربارهٔ آزادی، خانواده، اخلاق، مادیت و هویت اسلامی.