ابوذر در این کتاب چهرهای است که وفاداری به حقیقت، او را به تنهایی میکشاند؛ مردی که سخن حق را حتی هنگامی بر زبان میآورد که دوستی و همراهی دیگران را از دست بدهد. روایت با تأمل درباره دشواری شناخت چنین شخصیتی آغاز میشود و سپس به محیط قبیله غفار، زندگی صحرا و زمینههای اجتماعی رفتار او میپردازد. بخش مهمی از بحث، رابطه میان نیاز انسان و مالکیت ثروت است. مهماننوازی در صحرا تنها فضیلتی شخصی معرفی نمیشود، بلکه حقی برای مسافر و ضرورتی برای ادامه زندگی به شمار میآید. حکایتهایی درباره مهمانان، آب، شتران و داوری عمر، زمینه توضیح این دیدگاه را فراهم میکنند. بحث زکات نیز بر سهم مشخص محرومان در دارایی دیگران و مسئولیت اجتماعی صاحبان مال تأکید دارد. در ادامه، سرگذشت ابوذر با کنارهگیری از قوم خود، سفر همراه مادر و برادرش انیس و جدایی از خانه دایی دنبال میشود. حساسیت او به اتهام اخلاقی، عبادت پیش از دیدار پیامبر و جستوجوی حقیقت در مکه، اجزای این تصویر هستند. کتک خوردن و پناه بردن به آب زمزم، قناعت او را در وضعیتی دشوار نشان میدهد. مقدمه نیز درباره مرز ادبیات تاریخی و تحریف وقایع بحث میکند و برداشتهای سوسیالیستی از ابوذر را نقد میکند. حاصل این صفحات، خوانشی دینی و اجتماعی از حقگویی، زهد و تقدم حق زندگی بر انحصار دارایی است.
اضافي معلومات
- عنوان
- حضرت ابوذر زبان تلخ حق
- لیکوالان
- محمد جلال کشک
- ژباړن
- -
- خپرونکی
- کتابخانهٔ الکترونیکی
- د کتاب بڼه
- د کتاب ډول
- Digital
- د پاڼو شمیر
- 40
- د خپرونې کال
- 2026
- د کتاب اندازه
- 335.2 KB
- د کتاب ژبه
- دری
