این کتاب به بررسی دیدگاه اعتقادی اهل سنت درباره صحابه پیامبر اسلام می‌پردازد و نشان می‌دهد که چرا شناخت جایگاه آنان در مطالعه تاریخ صدر اسلام اهمیت دارد. نویسنده در مقدمه تأکید می‌کند که پژوهش درباره زندگی صحابه، بدون توجه به مبانی عقیدتی اهل سنت، ممکن است به برداشت‌های نادرست و داوری‌های شتاب‌زده منجر شود. از همین رو، بحث را با اشاره به آثار عقیدتی پیشینیان و توجه آنان به فضایل صحابه آغاز می‌کند. در ادامه، محورهای اصلی تحقیق معرفی می‌شوند: دلایل عدالت صحابه در قرآن و سنت، مقام و فضیلت آنان در مقایسه با نسل‌های بعد، احکام مربوط به دشنام و طعن در حق صحابه و پیامدهای چنین رفتارهایی. نویسنده همچنین توضیح می‌دهد که برخورد با اختلافات رخ‌داده میان صحابه نیازمند دقت در نقل‌های تاریخی و پرهیز از قضاوت نسنجیده است. موضوع اتهام به ام‌المؤمنین عائشه و جایگاه دیگر امهات مؤمنین نیز در طرح مباحث کتاب آمده است. بخش استدلالی آغازین به آیات قرآن درباره بیعت زیر درخت می‌پردازد و رضایت الهی از بیعت‌کنندگان را مبنایی برای بحث عدالت آنان قرار می‌دهد. روایت‌های نقل‌شده از صحیح بخاری و صحیح مسلم نیز برای توضیح این استدلال به کار گرفته می‌شوند. کتاب در مجموع گزارشی از استدلال‌های اعتقادی اهل سنت است و خواننده را با شیوه استناد نویسنده به منابع دینی و دیدگاه‌های عالمان پیشین آشنا می‌سازد.